Ampullae vitreae sunt vascula late adhibita quae munus insubstituibile agit in multis campis, ut in cibo, medicina, cosmeticis, et alcohole. Color, perspicuitas, et aliae proprietates ampullarum vitrearum etiam inter causas sunt cur late adhiberi possint. Attamen quaedam ampullae vitreae speciales coloratae curationem colorandi requirunt. Quas igitur methodos utuntur fabri ampullarum vitrearum cum ampullas vitreas colorant?
1. Oxidorum metallicorum ad colorandum utendo.
Methodus chemica qua composita iones metallicos continentia adhibentur ad stratum pelliculae oxidi metallici crassitudinis aliquot micrometrorum ad aliquot centena micrometra in superficie vitri formandum, quod optice centena vitri colores producit, depositio vacui appellatur. Hac methodo, selectio oxidorum magni momenti est quia iones metallici undas electromagneticas frequentiarum specificarum absorbere possunt, unde colores speciales oriuntur. Inter oxida vulgo adhibita sunt:
Vitrum caeruleum classicum lagenae in lucernis halogenicis oxidi ferri (Fe2O3) adhibitum, oxido ferri coloratum est.
Oxidum cobalti (CoO) — ad vitrum caeruleum et viride faciendum adhibetur.
Oxidum chromii (Cr2O3) — in productione vitri viridis jadeitici adhibitum.
Cadmii oxidum (CdO) et manganesii oxidum (MnO2) — ad vitrum purpureum faciendum adhiberi possunt.
Cupri(II) oxidum (CuO) — ad vitrum fuscum et rubescens faciendum adhibetur.
2. Tinctio ionibus metallicis
Tinctura iones metallicos in superficie vitri inducere potest, qui alios iones in reticulo substituere et in absorptione lucis vitri colorati partes agere possunt. Tinctura additionem oxidorum metallicorum vel silicatorum cum similibus proprietatibus sed non plene dissolutorum in vitrum turbidum significat, quae calefactione dissolvuntur. Ob effectum differentiae temperaturae, solutionem solidam cum parva solubilitate in vitro formant; Aliter, oxida metallica vel praecursores oxidorum directe vitro solventi addi et ad altas temperaturas sinterizari possunt ad vitrum coloratum formandum. Iones metallici adhibendi includunt:
Ferrum oxidum (Fe2O3) — ad vitrum fuscum, fuscum et nigrum fabricandum adhiberi potest.
Oxidum manganesi vel oxidum manganesi (IV) (MnO2) — ad vitrum purpureum vel aurantiacum fabricandum adhiberi potest.
Oxidum cobalti (CoO) — ad vitrum caeruleum et viride faciendum adhibetur.
Cupri(II) oxidum (CuO) — ad caeruleum et viride faciendum adhiberi potest.
Oxidum chromii (Cr2O3) — in productione vitri viridis jadeitici adhibitum.
3. Tinctio cum iminis organicis.
Technologia tincturae vitri tradita temperaturam certam servare et diu exspectare requirit, dum tinctura organica imina celerior est, tempus brevius requirit, et plus energiae conservat. In hac methodo, nitroimina vulgo ut colorantia adhibentur, quae cum superficie vitri reagere possunt ad moleculas tincturae formandas quae longitudines undarum specificas absorbent, ita colorem superficiei vitri mutantes. Efficacia eius altior est quam multae aliae tincturae methodi.
4. Methodo colorum electrolyticorum utens.
Coloratio electrolytica est processus quo qualitate innata vitri utitur ad colorem vitri pellucidi mutandum per tractationem ionum atomorum diversorum. In methodo colorationis electrolytica consueta pellicularum tenuium, materia cationibus in vitro praebetur ad magnitudinem atomorum, formam et numerum coordinationis mutent, ita effectum opticum cum colore coniunctum producens. Commodum huius methodi est quod pelliculam pellucidam satis uniformem in superficie vitri formare potest, permittens tinctionem uniformiorem comparata cum aliis methodis.
Summa summarum, hae rationes sunt quae adhiberi possunt cum ampullae vitreae variis coloribus fabricantur. Scilicet, in operationibus practicis, interdum rationes compositae ad perficiendum processum colorum adhibentur. Quapropter, periti technici requiruntur ad processus fabricationis et colorationis administrandos ut melior qualitas producti confirmetur.
Tempus publicationis: XXI Iulii, MMXXIII